Heeyyy buradayıımm!

-----
eski yazı , benzer duygular..
-----

Ne güzeldi oysa ki dimi ilk günümüz..

Sen serin bir Nisan sabahı mağduru ben üzerinde ki yelek. Başlarda biraz tuhafıma gitsede alışmıştım sana. Aslında çok ah ettim sen bilmesem de , içimi acıtan da sendin acımı benden alıp uzak diyarlara savuranda. Ama neydi biliyor musun seni herkesten farklı kılan ?

Sen hep çok farklıydın hep bir değişkenlik havası sinmişti üzerine. Bu duruma herkes alışabilir mi bilmiyorum ama alışmak zorunda olduğumu bildiğim için alıştım..

Peki neydi bu ?

Ben sana mı alıştım yoksa bana getirttiğin alışkanlıklarına mı ?

Yo , sitemim sana değil sitemim bizde oluşturulan bu alışkanlıklara..

Yine bigün bir Nisan sabahı..

Gözlerini gördüğümü ilk kez fark etmiştim o gün. Sanki bundan önce yoktular..

Dilimde hiç gitmeyen Orhan Baba şarkısı, bak diyor ki ;

“Belki sana göre eski kafayım
Bir aşkla yetinen anlayıştayım
Belki isteyip de yapamadığın
Zorluklardayım aklım takıldı
Anlat bana seni aklım takıldı “

Hiç ters ters bakma bana. Kim olsa yerimde eminim ki sana karşı düşünceleri hep aynı olurdu.

Yahu nedir bu dengesizliğin “ Sen bir gerçeksin yalan değilsin “ diyor yine şarkıda bak..

Ne olurdu ki şu koduğum dünyasında iyi bir şey olsaydı da sana inansaydım. Sana / rüzgarına / kokuna / samimiyetine..

Bana kızacaksın şimdi ama , evet yaptım !

Kaldırdığım kışlıklarımı geriye yerleştirdim ütülü ütülü.

E be Cemre sen nasıl bir orospusun arkadaş bir karar ver , ya sıcak ol ya soğuk

Grip ettin hepimizi ulan ne rüzgarmış sende ki yaaa!

Yeter laa yeterrr