29 Nisan 2013 Pazartesi

Off Poff afra taftaa hoopp ordayımmm




Kötü başlayan gün neden hiç istifini bozmadan kötü gider yahu.
Her şey sabah kalktığımda salyamın sakalımı ele geçirmesiyle başladı. Halbuki ondan önce her şey gayet güzeldi. Gece arkadaşlarla takıldık , geyiğin dibine vurduk , Bahar’ın gelişini çekilrdek çitleyerek kutladık. Sonra evlere dağıldık , tabi bende eve geldim.
Her şey eve girdiğimde başladı. Evi boş gördüğüm de aklıma gelen o tuhaf nahlet durum!
Sağ kolumu biraz çalıştırdıktan sonra kuru kayısı eşliğinde Sörvayvır izledim. Çok aç olduklarını düşündüğüm de yediğim kuru kayısı birden boğaza takılıp takılıp gitmeye başladı..

Sonra bi duraksadım. Ulan dedim bunlar bu adada kayısı mayısı yeseler ????
Heyyy sensin fesat! Ben sadece nereye sıçacaklarını düşünüyordum. Olum öyle demeyin la kuru kayısı peşine sıcak su için bakayım ne oluyor. Şerefsizim da vinci’ye taş çıkartırım. La onu bırak bildiğin Abidin’i fena kıskandırırım. Al derim Abidin! Sana mutluluğun resmi amına koyim! Of çok boktan bir muhabbete doğru gidiyor bu susayım.

He ne diyodum. Sörvayvır filan derken sıkıldım.Zap yaptım bi kaç sarmadı. Sonra sağ kolumu çalıştırdığım aklıma geldi ve duşa gireyim dedim. Spordan sonra yıkanamadım mı hamlıyorum hemen. Vurup kafayı yattım , rüyamda gördüm gülümseyerek geldiğini.. şaka şaka :D

Kıçımmmı açıkta kaldı ne oldu bilmiyorum ama bildiğin üçyüzaltmışbeş tane rüya gördüm anasını satayım.En tuhafı daha doğrusu aklımda kalanı kim olduğunu bilmiyorum ama bir bayan avucuna doldurmuş nar tanelerini bana yediriyor atın küp şekeri yediği gibi. Yorumu size bırakıyorum.

Hee sonra işte sabah bi uyandım ağzım gözüm toz içindeeee önüm arkammm pus içindeee sakallarım pas içindeee siz benimmm neleerr… offf çıldıreceğimmm çok mutsuzum!
He , bir uyandım vücudumda olan tüm salyalarım bir gecede akıp sakalımda birikmiş , kokusunu siz tahmin edin. Güne “hay amına koyim” cümlesiyle başlarsan olacağı bu!
Tuvalete giderken sol ayak serçe parçağımı vurdum. Baktım sular kesikti. O gün hiç bi işim ras gitmedi. Peste çaktılar bana. Oynadığım tüm bahis kuponlarım yattı. Eski sevgilimin düğünü için dövizciden 20 dolar yaptırttım. Anam hadi kalk gel sende gel düğüne dedi. Düğün konvoy arabasını gördüm dıııtt dıııtt diye. Fermuarlarım açık dolandım. Kabız oldum sıçamadım. Güneşi hesaba katmadım kalın giyindim piştim. Arkadaşa çağrı atarken telefonu açtı kırkkuruşum boşa gitti. Ve en önemlisi içliğimle vedalaştım artık. Offf çok mutsuzum.

Dedim ya kötü başlayan gün hep kötü gider.
Ama olsun. Bunu niye yazdım bilmiyorum ama olsun yazmış bulundum.
Siz yine de güneşe aldanmayın.

25 Nisan 2013 Perşembe

... demiştim ya hani

Ne uzun olmuş yahu.
Uzaktan bakıyorum artık. Uzaktan derken laf olsun diye değil hakikaten öyle. Gezdiğimiz , anıların olduğu o yerlere bile. Kafeye , saate , duvara , o köşe başında ki pideciye , top oynayan çocuklara , zamana , sana, her şeye ! her şeye uzaktan bakıyorum. Sonra çarpıyor bana söylediğin son söz. O veda sözü. O hiç ama hiç unutamayacağım sekiz harflik idam fermanı.. “ Hoşça kal “

Aslına bakarsan hoşça kalmayı da pek hak ettiğim söylenemez. Yani senin anlayacağın ben yine aynı benim değişemedim bi türlü amına koyim. Ha bak yine en güzel örneği.
“ Ama küfretmeden de durabilirsin değil mi ? “ diye sormuştun ya hani. Bende cevap vermemiştim. Ah be çalıkuşu , hayat bana başka türlü yüzünü göstermedi ki. O bana sövdü ben ona. öyle böyle anlaşıp gidiyoruz işte

Ne demiştim , uzaktan bakıyorum artık her şeye diye.
İnsanlar çok kötü biliyor musun ? Bak burada küfretmeyişimin sebebi var çünkü edeceğim küfre değmeyecek insanlar var. Hala birbirini hor görenler var , insanı cebinde ki parayla yargılayanlar var..

Ben ölüyorum!
Bana bu şair sıfatını ilk başta sen taktın. Oysa o sözcükler benim en iyi arkadaşlarımdı , dostlarımdı. Senin yüzünden acıyla besledim onları ben. Ayrılıkla besledim.
Şimdi..şimdi öyle durgunum ki ne bir acı pıhtısı var yüreğimde , nede mutluluğa dair iki paragraf..

Git!
Al bütün grilerim senin olsun. Bana beni geri ver.
Bana karanlığımı geri ver.. Dostlarımı geri ver.
Ben yapamıyorum.. Çok denedim , çok tökezledim. Düştüm kalktım ama yok. Bazı insanların kaderidir mutluluğu sözcükten tanıması. Ben onlardanım. “Erken Kaybedenler” bilirsin..

Özür dilerim..
Gölgeni çaldım senden. Aydınlığa çıkardım.
Bana yapılmasını istemediğim şeyi sana yaptım.Ama inan o karanlık sana hiç yakışmıyordu. Sende ki karanlık sadece o kara gözlerinde olmalı. Baktığın zaman nefesimi götümden almama sebep olan o bakışların var ya hani , işte o..

Geçmişi unut!
Unut ki önünü görebilesin.
Unut ki , yeniden gülebilesin.
 
Yine sev!
Sev ki , mutlu olasın.
Sev ki , yarına umutla bakmalısın.

Bazı insanlar mutlu olmayı hak eder. Sen onlardansın.
Ve mutlu olduğunu bilmek beni de çok mutlu ediyor bilesin.. Ha bu arada haberini aldım ikinci bebeğinin.

Bu yazıyı yazmamın sebebi ne biliyor musun.
Senden özür diliyorum.
Beni unutma demiştim ya hani..
Unut gitsin..

Farzet ki bir gölge girdi hayatına.
Senin karanlıklarını aldı götürdü..
Unut gitsin beni.
Ben yolumu nasıl olsa bulurum..




24 Nisan 2013 Çarşamba

- Beni Unutma.. -

 
Hangi şarkı unutturur ki seni..
Hangi zaman ilaç olur bu yarama
Beklemekten usanan bu bedene
Karanlığın sustuğu o derin yerde
Bekle beni ..
Alıp götürmesin şarkılar uzaklara seni..
Saat 12'yi vurduğu zaman
Düşsün bir köşede hayalim gözlerine
Sadece beni yaşa bu kısa filmde
ve figüran dahi kullanma..
Hangi film gösterir ki yorgun bedenimi.
Çığlık çığlığa susarken,
Sebepsiz yere endişelen benim için..
Bir gün..birgün düşersem aklına
Derin bir nefes çek içine
Elimi , tenimi hisset bedeninde..
Sar beni yüreğine sessizce
Gözlerin değmesin o zaman başka gözlere
Koşmaktan yorulsan da , hızlı hızlı nefes alıp verme.
Atma bu kadar çabuk içinden nefesimi..
Sindir beni derinlerine ..
Başka hayaller kursan da,
Hayat denilen koca deryada kalsan da bir başına
Sığınacak bir liman bul kendine her zaman..
Yine hüzünlen , yine neşelen
Ama karanlığın bile sustuğu o yerde
BENİ UNUTMA ..

buda şarkı
t.yazıcı 
Kasım 2009

18 Nisan 2013 Perşembe

Ah ulan Rıza! [ Bloğum seslendi ]

Bütün uğurladıklarımıza selam olsun..
Şiirin tamamı ;

Arka fon müziği ; Metin & Kemal Kahraman - Ferfecir