7 Ocak 2013 Pazartesi

Sen kazandın..Yenildim sana [BLOĞUM SESLENDİ]

Ne zamandır aklımda olan birşeydi , Sui'cana söz de vermiştim halbuki ama erteleye erteleye şimdiye kaldı ah bu üşengeçliğim öldürecek beni :). Lâkin bundan sonra devamını getirmeyi düşünüyorum , şimdilik eski bir yazımı seslendirdim. Seslendirmek zor işmiş , hele ki böyle uzun yazıları. Arada bir iki kelime doğaçlama giriyorum :) Sizlerden de " bloğum seslendi " çatısı altında gönderilerinizi bekliyorum , mutlu kalın.
Sesime gelincee , ahhh sen ve been loreloylooyy..
----------------------------------------------------------------


Özür dilerim..
Bir yazıya “özür dileyerek” başlamak ilginçmiş. Biliyorum , beni çok bekledin daha doğrusu seni yad etmemi. Kaybetmeye öyle alıştım ki kazanma duygusu beni korkutuyor.
Ne tuhaf değil mi , her yıl sadece bir kez uğrardın bana . Bazen bir ay bile sürmezdi senli günlerim , ama yetinirdim biliyor musun.
Hep bir yanın eksik gelirdin bana , şiir okumamı çok severdin titrek sesime rağmen. Zaten “beklemek” başlı başına insanı şâir yapmaya yetiyor bile .. bak ne demiş şâir ;
“Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar..”
Yine bekledim , yine geldin..
Senin en kötü tarafın , ben ruhumu teslim etmedikce her yıl karşıma çıkacak olman.
Niye bilmiyorum senden vazgeçemiyorum.
Hatırlarmısın , deli gibi yağmurun altındaydık seninle birlikle.Herkes senden kaçarken yanında olmam sanırım özel hissettirmişti beni sana.
Beni soracak olursan , bir yılda pek bir şey değişmedi.
Hala aynı , duygusal boşlukları doldurmaya üzerime yok. Nerede sevgilisinden ayrılan soluğu benim yanımda alıyor , iki güzel söz duyanın neticesi havalara giriyor. Tam bu sefer oluyor derken bir bakıyorsun yine başladığım yerdeyim.
Gü-ve-ne-mi-yo-rum ! Sorun bende mi ?
Bazen sıradan biri olayım diyorum , sonra da acı çeken insanların yaralarını sardığım da bir acının daha kapanmasına yardımcı olduğum için bir tebessüm atıyorum kadere..
Gülmeyi unuttum. Gülemiyorum !
Evet , senide sarı sarı işetebilirim gülmekten. Ne zaman bir tebessüm filizi açsa suratımda TOKİ orayı bulup yerine beton dikiyor , ouv tamam pardon biraz ağır oldu.
Ne yaptıysam direnemedim sana , bak yine sana sığındım.
Sana hoş geldin diyemedim ama hoşça kal diyeceğim.
Belki geç kalmış sayılmam he ne dersin..
Hoş geldin Eylül..
Bakışlarımı süzdüğünü hissediyorum ara ara , safransarı yaprakların hala çok güzel.
Kıskanıyorum seni , herkes sana bir şeyler yazıyor.
Hani bana özeldin ?
İlk seninle sevişmiştim oysaki , ilk sana açmıştım kendimi.
Neyse , ötede aşık olmaya meyilli bir sürü sevda pıhtısı var , bir el at onlara , belki birileri için geç kalmış sayılmazsın...
 ----------------------------------------------------------------

26 yorum:

  1. Sesin çok tanıdık geldi :)) Güzel olmuş güzell :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aaa nereden acaba :) teşekkürler Pirecan.

      Sil
  2. Yanıtlar
    1. aman efenim utandırıyorsunuz beni.

      Sil
  3. ben zaten blogları okurken bir ses yakıştırıp yazarına öyle okuyorum nedense :) bu çok anlamlı bir çaba elbette, nefis olmuş sesine sağlık ,)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sesler uyuşmuştur umarım :). teşekkür ederim ,)

      Sil
  4. bu yazını daha öncede okumuştum ... ne kadar güzel okudun sen öyle..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Daha öncede seslendirmelerim olmuştu ama bu güzel amaç / gaye için olunca insan biraz daha özen gösteriyor tabiki. Şiirlerimi de seslendirmeyi deniyeceğim bakalım nasıl bir şey çıkıcak ortaya :)

      Sil
    2. merakla bekliyorum :))

      Sil
  5. nil' e katılıyorum. Ama gerçek sesin tabi ki daha güzel. Daha içten. Yazı da öyle. Senin kara bulutlarını gidip silesim geldi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Genel olarak da öyle ama , daha samimidir her zaman insan sesi.
      çok iyi olur , benim silecekler bozuk.
      beklerim.

      Sil
    2. Tamir edelim bir an önce :)

      Sil
  6. Sözünü tuttuğun için öncelikle teşekkür ederim :) Devamını bekler, çalışmalarınızda başarılar dilerim:)) Sevgili Safransarı, eskiden şairler televizyona (Trt 1) çıkar kendi şiirlerini okurlardı. Bazen çok hayal kırıklığına uğrardım. Nasıl olur da bir şair kendi şiirini okumayı başaramaz diye. Sesi güzel, sadece kelimeleri değil, sesi de duygusal arkadaşım. Umarım bu çalışmanın devamı gelir. Bu arada ben de senin gibi doğaçlama yapıp sonra metni değiştiriyordum seslendirme yaparken :)) Sesli okuyunca bu kelime de olmalıydı diye düşünüyor insan. Sonuç olarak çok beğendim :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aman amann , senden bu övgüyü duymak ne güzeeel.Asıl sen o naif güzel sesinden bizi mahrum etme :)

      Sil
  7. ne güzel bişi yapmışsın.

    bu yazın da çok iyiydi. iyi bi seçim.
    :)

    YanıtlaSil
  8. seni dinlemek okumak kadar güzelmiş :) çok hüzünlü bu yazı daha az hüzünlensen keşke

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederiim ,
      Hüzün şairin ekmeği umar da umar umar :)

      Sil
  9. :) gülümseten şeyler okusan da dinlesem istedim :)

    YanıtlaSil
  10. ne güzel bişeymiş bu blogum seslendi yahu, ilk @entellektuelkarsli da karşılaştım sonra senden, diline sağlık çok güzelmiş :)

    YanıtlaSil